قطبي درباره دليل ترك تيم فوتبال پرسپوليس نيز گفت؛ «شايد بهتر است در اين باره صحبت نكنيم اما پرسپوليس بايد در آسيا بازي مي كرد و اين كار امكانات، فرهنگ و شرايطي مي خواست كه شايد فوتبال ما در حال حاضر نمي توانست آنها را برآورده كند. من انتظارم بسيار بالا بود؛ چرا كه اگر مي خواستم در پرسپوليس بمانم بايد اين تيم را قهرمان آسيا مي كردم.

من نمي توانم حرف قهرماني را بزنم اما به آن عمل نكنم. شايد عده يي اين تصميم من را از روي ترس بدانند اما من شجاعانه تصميم گرفتم پرسپوليس را ترك كنم. من در ابتداي ليگ برتر به عنوان مربي پرسپوليس گفتم تيم را قهرمان مي كنم و خوشبختانه با كمك هواداران توانستيم قهرماني را به دست آوريم اما براي قهرماني در آسيا نيز شرايط مختلفي وجود داشت.

اكنون ترجيح مي دهم به كشورهاي ديگري بروم و تجربه هاي مختلفي داشته باشم. مشكل ديگر من بحث خانواده ام بود. ما واقعاً خسته بوديم. پس از سه جام جهاني و حضور در بازي هاي آسيايي و باشگاهي مختلف نياز به استراحت داشتم و تصور مي كنم ديگر در اين روزها انرژي كار در كنار پرسپوليس را نداشتم. تيمي كه مي خواهد در آسيا موفق شود بايد از هم اكنون با قدرت كارش را آغاز كند و چون دوست ندارم در كارم از هدفم كوتاه بيايم و با توجه به خستگي كه داشتم از پرسپوليس جدا شدم.»

پرادوي مشكي برادر قطبي جلوي در ورودي ترمز كرد. حبيب كاشاني، افشين قطبي و بانو يوروم از ماشين پياده شدند. قطبي انتظار اين همه خبرنگار و عكاس را در آن ساعت نداشت و با خنده به آنها گفت؛ «شما همه جا هستيد.» تي شرت قرمز و چشمان خواب آلود قطبي بيش از همه چيز جلب توجه مي كرد